چگونه می توان یک زن کامل شد؟
چگونه می توان یک مرد کامل شد؟
یک زن کامل کیست و چه صفات و ویژگی هایی را باید داشته باشد؟
یک مرد کامل کیست و چه صفات و ویژگی هایی را باید داشته باشد؟
آیا یک زن کامل یک موجود فرضی و خیالی ست ؟
آیا یک مرد کامل یک موجود فرضی و خیالی ست؟

همه ما دنبال اینیم که یه روزی بالاخره کامل شیم و به حد تکاملی که می گن برسیماما انگار هر کس تو این سیر تکاملیش به فکره خویشه  همیشه دنبال بهتریناییم و تو تمام لحظه هامون دنبال اینیم که ضرر نکینم کاملا بازاری رفتار می کنیمراحت بگم دنبال سود بیشتریم نه فقط تو بحث اقتصادی که حتی تو خود زندگی همه چیز رو با ترازوی زرگری می سنجیم ............

حالا بی خیال می رم سر اصل موضوع...
اولای زندگی همه چیز خوب و امید وار کننده ست و قشنگ حتی  اگه بد ترین حالت ممکن  پیش بیاد تو رودروایستی می مونیم و با کلی الفاظ قشنگ می گیم فدای سرت                                اولای زندگی کلی حرف هست واسه گفتن و شنیدن
اولای زندگی همه چیز قشنگه و ناز
اولای زندگی تمام وقت کنار همیم و عاشق هم
اولای زندگی هیچ تحکم و دستوری نداریم
اولای زندگی همه خواسته هامون خواهش و تمنا
اولای زندگی عزیزم به علایقت برس
اولای زندگی در بست قبولت داریم                                                                                     اولای زندگی مدام از هدفامون می گیم  به هم قول می دیم تو تک تک لحظه ها کنار هم باشیم
اولای زندگی از آرزوهای قشنگمون می گیم
اولای زندگی حرفامون تمومی نداره و پر از هیجانیم
اولای زندگی مدام از قشنگی دنیا حرف می زنیم
اولای زندگی مدام می ریم کنار دریا و دست تو دست هم کلی زمزمه های ناب می کنیم
اولای زندگی مدام صفات خوب هم رو می بینیم و می گیم چه خواسته ای از هم داریم
اولای زندگی بی مناسبت و با مناسبت به هم هدیه می دیم
اولای زندگی با کوچک ترین بهوونه شاد می شیم
اولای زندگی تمام روزامون آفتابی و شبهامون  پر از ستاره
اولای زندگی ازدواج معناش اینه که مدام دوست داشتنمون رو بروز بدیم                                    
اولای زندگی آقای خونه مدام تو این فکره که مسولیت های خانومش محدود باشه
اولای زندگی خانم خونه دنبال اینه مدام غذاهای خوشمزه درست کنه
اولای زندگی .........................

آما کم کم همه چیز عوض می شه
کم کم تغییر می کنیم
کم کم حرفی واسه گفتن نداریم
کم کم گوشی برای شنیدن نداریم
کم کم گوشه گیر  می شیم و غرق تو فکرامون
کم کم جواب سوالامون جمله های پشت سر هم ناز نیست جوابای یکی دو کلمه ای
کم کم مهربونی تبدیل به غرّولُند می شه
کم کم حس می کنیم یه جای کارمون اشتباه بوده که به این جا رسیدیم
کم کم دوستان جای خالی پر می کنن و این فاصله بیشتر و بیشتر می شه
کم کم دیگه موقع های با هم بودن پر از اضطراب و فشار روحیه
کم کم حتی بزرگترین بهوونه هم شادمون نمی کنه
اینجاست که همه چیز خراب می شه
دیگه نه حسی مونده نه توانی واسه ادامه یا اگه بمونیم با تمام بی تفاوتی موندیم و سرمون گرم کارای خودمونه
یا یاد می گیرم فقط سازگاری کنیم و..........

ادامه دارد " شاید"

یادآوری:این پست گله و گذاری از سعید نیست

عرفانه جون و هانیه جون هر کاری کردم نتونستم کامنت بذارم

زیاده عرضی ندارم همین و بس

امضا : من

نوشته شده در پنجشنبه 1388/07/02ساعت 22:45 توسط بهناز| |